Φίλε επισκέπτη,

Καλωσόρισες στο ιστολόγιό μου .

Είμαι ο Άρης Γαβριηλίδης γεννημένος το 1948 στον Πειραιά. Σπούδασα οικονομικά στην Νομική Αθηνών και σταδιοδρόμησα ως διευθυντικό στέλεχος σε ναυτιλιακές τράπεζες και επιχειρήσεις. Τώρα ασχολούμαι αποκλειστικά με τις δύο παλιές μου αγάπες: τη συγγραφή βιβλίων και την μικρογλυπτική (readymade, assemblance art)

Εδώ καταγράφω όσες από τις σκέψεις μου θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να δημοσιευτούν. Εκθέτω επίσης φωτογραφίες από τα τεχνουργήματά μου, παρμένες από την "γκαλερί" της προσωπικής μου ιστοσελίδας: http://www.arisgavriilidis.gr/

Διευκρίνιση: ο τίτλος του blog, Aris-tourgimata, δεν οφείλεται σε οίηση αλλά σε λογοπαίγνιο: συνδυάζει το όνομά μου (Άρης) με τα δημι-ουργήματά μου (σκέψεις και τεχνουργήματα).

Φίλε επισκέπτη, ελπίζω να βρεις το ιστολόγιό μου ενδιαφέρον. Το σχόλιά σου ευπρόσδεκτα.

Σε περιμένω και:

Στην ιστοσελίδα μου: http://arisgavriilidis.gr/
στο Facebook: Aris Gavriilidis
στο Twitter: @agavriel1

EMAIL
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργοδότης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εργοδότης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

526. Αποχωρώντας από τον εργοδότη σου

Όπως έχουμε επισημάνει και στο άρθρο μας με τίτλο  "Τι κερδίζω και τι χάνω αν αλλάξω εργοδότη;" ενώ οι Γιαπωνέζοι "παντρεύονται" την εταιρεία στην οποία ξεκίνησαν την καριέρα τους και συνταξιοδοτούνται από αυτήν, στον δυτικό κόσμο ισχύει ο αντίστροφος κανόνας. Ο καθένας μας στην καριέρα του, για διάφορους λόγους, αλλάζει εργοδότες. Μάλιστα, οι προβλέψεις είναι ότι εξ αιτίας της ταχείας αλλαγής που γίνεται παγκοσμίως στην τεχνολογία, οι νέοι που τώρα αρχίζουν θα αναγκαστούν εκ των πραγμάτων, στην πορεία της καριέρας τους, να αλλάξουν αρκετές φορές όχι μόνο εργοδότη αλλά και επάγγελμα.

Είναι αναμενόμενο και ίσως αναπόφευκτο, κατά την διάρκεια της εργασίας σου σε ένα εργοδότη, να σου δημιουργηθούν αρνητικά αισθήματα απέναντί του, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα: μη προαγωγή ή αύξηση που πίστευες ότι δικαιούσαι, περιορισμός αρμοδιοτήτων, υποσκελισμός από άλλο συνάδελφο, προσβλητική συμπεριφορά, άδικη ή άνιση μεταχείριση και λοιπά.  

Και να που παρουσιάστηκε η ευκαιρία να αλλάξεις δουλειά, έχοντα βρει άλλη, καλλίτερη.  Τώρα πια που δεν τον έχεις ανάγκη, θέλεις φεύγοντας να κάνεις κάτι που σκεπτόσουν από καιρό: να του πετάξεις στα μούτρο την παραίτησή σου, να τον βρίσεις και να φύγεις, βροντώντας πίσω σου την πόρτα. Σε κάποιες μάλιστα παλιές γελοιογραφίες το σκηνικό συμπληρωνόταν με καπέλωμα του εργοδότη ή του διευθυντή με το καλάθι των αχρήστων.

Είναι πράγματι αυτό που θέλεις να κάνεις; Για σκέψου το πάλι. Κατ' αρχήν είπαμε προηγουμένως "τώρα πια που δεν τον έχεις ανάγκη". Είναι έτσι τα πράγματα;  Μην ξεχνάς ότι κανείς δεν σου εγγυάται πως ο νέος σου εργοδότης θα είναι ο τελευταίος και ο παντοτινός, έστω και αν οι προοπτικές διαγράφονται έτσι. Για διάφορους λόγους, που δεν μπορείς να φανταστείς τώρα, μπορεί να χρειαστεί να φύγεις από εκεί και να αναζητήσεις αλλού την τύχη σου. Οι μελλοντικοί εργοδότες σου θα σου ζητήσουν συστάσεις. Κι αν δεν το κάνουν φανερά μπορεί να το κάνουν εν αγνοία σου. Πώς; Είναι πιθανόν ένας (ή περισσότεροι) από αυτούς, βλέποντας στο βιογραφικό σου  τους προηγουμένους εργοδότες σου να γνωρίζει αυτόν που έβρισες, να του τηλεφωνήσει και να ζητήσει πληροφορίες για το ποιόν σου. Ο κόσμος είναι μικρός και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο οι απασχολούμενοι στον ίδιο επαγγελματικό κλάδο γνωρίζονται μεταξύ τους. Εσύ στην θέση του "βρισθέντος" τι θα έλεγες σε αυτόν που σε ρωτάει;

Στους επαγγελματικούς κύκλους, οι άνθρωποι από το ίδιο "σινάφι" μιλάνε μεταξύ τους. Να είσαι σίγουρος πως το "ανδραγάθημά σου" θα διέρρεε και θα κυκλοφορούσε στην αγορά, πράγμα που σίγουρα δεν θα βοηθούσε την καριέρα σου.

Σκέψου και κάτι άλλο. Επειδή πολλά συμβαίνουν στη ζωή και έχει ο καιρός γυρίσματα μην αποκλείεις το ενδεχόμενο, αν αλλάξουν οι συνθήκες να χρειαστεί να ξαναδουλέψεις στον εργοδότη που καπέλωσες. Όπως έλεγε γλαφυρά ένα παλιό στέλεχος με μεγάλη εμπειρία "'όταν φεύγεις από μια δουλειά, μην παίρνεις μαζί σου και το πόμολο της πόρτας για να μπορείς να ξαναμπείς αν ποτέ χρειαστεί".  

Ούτε  να αποκλείσεις το  ενδεχόμενο, όντας σε άλλον εργοδότη, να εμφανιστεί ξαφνικά, φάντης μπαστούνι, ο νέος διευθυντής που είναι, μάντεψε ποιος...ναι, εκείνος που έβρισες πριν από καιρό (ή μήπως τον καπέλωσες κιόλας;). Τότε, τι να σου πω! Ούτε ψύλλος στον κόρφο σου.

Φανερώνοντας τα πραγματικά σου αισθήματα και τις ενδεχόμενες πικρίες αναχωρώντας από έναν εργοδότη, δεν διορθώνεις το παρελθόν. Δεν κερδίζεις τίποτε, μόνο χάνεις. Ο σωστός επαγγελματίας ξέρει πώς να συμπεριφερθεί σε μια τέτοια περίσταση. Ξεχνώντας τα κακά και ενθυμούμενος τα καλά, αποχαιρετά ευχαριστώντας εργοδότη και συναδέλφους και αναχωρεί αξιοπρεπώς.

Υπάρχει βέβαια και μια περίπτωση όπου μπορείς να βγάλεις το άχτι σου καπελώνοντας τον εργοδότη ή τον διευθυντή σου: αν έχεις κερδίσει τον πρώτο αριθμό του λαχείου και είσαι βέβαιος πως δεν θα χρειαστεί να δουλέψεις ποτέ ξανά στη ζωή σου. Όμως κάτι τέτοια συμβαίνουν μόνο σε κινηματογραφικές κωμωδίες...  


(Από την στήλη μου "Εμπειρικές συμβουλές αυτοβελτίωσης" στο ηλεκτρονικό περιοδικό Flow Magazine:
http://www.flowmagazine.gr/article/view/apoxorontas_apo_ton_ergodoti_sou/category/personal_development)

504. Το κερδίζω και τι χάνω αν αλλάξω εργοδότη;

Λένε ότι οι Γιαπωνέζοι δεν αλλάζουν ποτέ εργοδότη. "Παντρεύονται" την εταιρεία στην οποία ξεκίνησαν την καριέρα τους και συνταξιοδοτούνται από αυτήν.  Έτσι υπαγορεύει η κουλτούρα και οι παραδόσεις τους.

Στον δυτικό κόσμο τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ ισχύει ο αντίστροφος κανόνας. Μάλιστα, στην σύγχρονη εποχή, είναι πλεονέκτημα για το βιογραφικό προηγούμενες αλλαγές εργοδότη. Ας δούμε όμως τα πράγματα με την σειρά.

    Σε μια τυπική εξέλιξη μέσα στην εταιρεία, ο εργαζόμενος προσβλέπει σε άνοδο μέσα στην ιεραρχία και αύξηση αποδοχών ως αποτέλεσμα της πείρας και των γνώσεων που συσσωρεύει με την πάροδο των ετών και την συνεπακόλουθη αύξηση της παραγωγικότητάς του. Η άνοδος όμως αυτή είναι συνήθως γραμμική. Δεδομένης της πυραμοειδούς μορφής της ιεραρχίας, ενίοτε η περαιτέρω άνοδος μπλοκάρει εξ αιτίας του bottle neck που σχηματίζεται προς την κορυφή, δηλαδή περισσότεροι υποψήφιοι διεκδικούν λιγότερες θέσεις. Διέξοδο δίνει η αλλαγή εργοδότη, ο οποίος εκτιμώντας τις επαγγελματικές γνώσεις και ικανότητές του υπαλλήλου τον δελεάζει με ανώτερη θέση και μεγαλύτερες αποδοχές. Αυτό το φαινόμενο είναι συχνότερο σε μικρές εταιρείες που προσελκύουν πεπειραμένα στελέχη από μεγαλύτερες. 

Η παραμονή του εργαζόμενου στον ίδιο εργοδότη για πολλά χρόνια είναι λογικό να φέρνει ψυχική κόπωση εξ αιτίας της ανίας που συνεπάγεται. Αντίθετα, η αλλαγή σε νέο εργασιακό περιβάλλον με νέους συναδέλφους και οι νέες προκλήσεις αναζωογονούν το ενδιαφέρον του και ανοίγει εκ νέου την όρεξη για την δουλειά του.

Ένα τρίτο πλεονέκτημα για τον εργαζόμενο είναι η διεύρυνση των επαγγελματικών γνώσεων, εμπειριών και γνωριμιών του, που βελτιώνουν σημαντικά το βιογραφικό του, όταν χρειασθεί να το αξιοποιήσει σε μια νέα μετακίνηση.  

Η νέα εργασία μπορεί να είναι μια ώθηση προς τα επάνω σε μια καριέρα που "κάνει κοιλιά", δηλαδή, χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. 

Στα μειονεκτήματα, θα προσμετρούσα το γεγονός ότι στον νέο εργοδότη "you have to prove yourself once again", δηλαδή να αποδείξεις την αξία σου για να δικαιώσεις τις προσδοκίες που έχει από εσένα, να κερδίσεις την εμπιστοσύνη, την δική του και των νέων συνεργατών σου, που αρχικά θα σε βλέπουν με επιφύλαξη. 

Καμία κίνηση στη ζωή δεν είναι απαλλαγμένη από ρίσκο. Εδώ διατρέχεις τον κίνδυνο, οι υψηλότερες αποδοχές που σου προσφέρθηκαν για να σε δελεάσουν να αποφασίσεις την μετακίνηση, να παγώσουν για ένα αδικαιολόγητα μεγάλο διάστημα και με την πάροδο του χρόνου, σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό, η διαφορά να μειωθεί ή να εξανεμισθεί.

Ένα άλλος υπαρκτός κίνδυνος είναι, ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα, η νέα εταιρεία να μειώσει δραστικά τον κύκλο εργασιών της  ή να πάψει να υπάρχει. Βεβαίως, τίποτε δεν αποκλείει αυτό να συμβεί στην προηγούμενη εταιρεία, οπότε η μετακίνηση θα αποδειχθεί σωτήρια.  

Όπως όλες οι σοβαρές αποφάσεις, χρειάζεται προσοχή και σύνεση στη απόφαση για αλλαγή εργασίας και στην επιλογή του νέου εργοδότη ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη και να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι.

                                                                         
(Από την στήλη μου "Εμπειρικές συμβουλές αυτοβελτίωσης" στο διαδικτυακό περιοδικό Flow Magazine
http://www.flowmagazine.gr/article/view/ti_kerdizo_kai_ti_xano_an_allakso_ergodoti)