372. ΓΛΑΥΞ (ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ)

Εικονίζεται το έργο μου "ΓΛΑΥΞ" από την συλλογή "Όστρακα"

Μερικές φορές μένω και ο ίδιος έκπληκτος με το αποτέλεσμα της σύνθεσης ελάχιστων, σε αριθμό, οστράκων.

Εδώ, άρχισα με την ομοιότητα με μάτια, που έχουν το πίσω μέρος των θαλάσσιων σαλιγκαριών. Η κοχλιοειδής καφετιά γραμμή που αρχίζει από την "ίριδα", μου θύμισε κουκουβάγια. Δεν είχα παρά να βρω ένα "σώμα" που να θυμίζει πουλί. Το τέταρτο όστρακο, στην βάση, θα μπορούσε να λείπει αλλά προσδίδει αρμονία στο σύνολο.

Η επιγραφή "Άρτι κομισθείσα εις Αθήνας" είναι ένα λογοπαίγνιο που παραπέμπει στην γνωστή, και σήμερα, αρχαία φράση "κομίζει γλαύκα εις Αθήνας", (δηλαδή, "δεν μας λέει τίποτε νέο"), αφού η αρχαία πόλη φιλοξενούσε πολλές κουκουβάγιες.

Sometimes I am astonished from the unexpected result of the combination of a minimal number of shells.

I started this one with the resemblance in the eyes that the back side the snail shells have. The spiral, brownish line, starting from the “rainbow” creates the illusion of night owl eyes. I then had to find a “body” suitable for a bird, which I did. The forth shell, structure-wise could be eliminated but it gives harmony to the whole picture.

341. Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ

Βρήκα αυτό το κλαδί από θαλάσσιο φυτό ξεβρασμένο σε μιαν ακρογιαλιά. Το στέγνωσα και το στήριξα σε ένα κέλυφος από μύδι. Το σχήμα του μου θυμίζει έντονα δυο φιγούρες μπλεγμένες σε τρελό χορό.
Του έδωσα τον τίτλο "Ο χορός των καταραμένων" εμπνευσμένο από την παλιά αντιπολεμική ταινία. Έργο από την συλλογή μου "Όστρακα".

281. ΤΟ ΣΚΑΚΙ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ (Poseidon's chessboard)

     Παίζω σκάκι από μικρός. Πάντα ήθελα να φτιάξω την δική μου σκακιέρα. Την ιδέα μου έδωσαν τα όστρακα.
     Ξεχώρισα τα μικρόσωμα για στρατιώτες, ίδια αλλά μεγαλύτερα για Αξιωματικούς, φανταχτερά για Βασιλείς-Βασίλισσες, στρογγυλά για Πύργους και μακρόστενα για Ίππους.
     Ο διαχωρισμός τους σε μαύρα-άσπρα πιόνια έγινε με τα βότσαλα-βάσεις στο αντίστοιχο χρώμα.
     Η βάση της σκακιέρας έπρεπε να είναι με ανάλογα υλικά. Σε κόντρα πλακέ θαλάσσης, κόλλησα τετράγωνα με άμμο λευκή Αιγίνης και μαύρη Σαντορίνης.
     Την αφιέρωσα στον...Ποσειδώνα!

 

     I have been playing  chess since I was a boy. I always wanted to make my own chessboard. To this end, I was inspired by the shells. I picked small sized shells for the pawns, bigger for the Bishops, round for the Towers, thin for the Horses and fancy for the Queens and the Kings.

      The distinction between blacks and whites was made through the respectively colored pebbles used for their base.

     The board had to be made from sea-born material. Therefore, I used white sand from the Aegina Island and black sand from the Santorini Island.

     I devoted my chessboard to Poseidon, of course…

271. ΕΝΑΣ ΑΝΤΟΠΑΡΙΣΤΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ

Βρήκα στο δάσος ένα άδειο καύκαλο μικρής χελώνα.

Πρόσθεσα τέσσερα όστρακα για πόδια κι ένα για κεφάλι και ιδού ο πρωταθλητής στο βάθρο.

Έτοιμος να παραλάβει το πρώτο βραβείο, αφού νίκησε τον λαγό στο τρέξιμο, χωρίς ντόπινγκ, όπως μας βεβαιώνει ο κ. Αίσωπος. 

 

(I picked the empty shell of a baby tortoise while strolling in the wood. I added four shells for legs and one more for head and, ladies and gentlemen, here is the Golden Champion, on the stool, ready to receive the 1^st prize, having beaten the hare in the speed race told by Mr. Aesop).

(Από την συλλογή των έργων μου με τίτλο "Όστρακα")

80. ΣΑΛΙΑΡΙΣΜΑ

Σαλιάρισμα... (Flirting...)
Assembling art

Δύο κελύφη σαλιγκαριών από τον κήπο μου και δύο μικρά θαλάσσια όστρακα βοηθούν τους δύο εραστές να "σαλιαρίζουν"...