Φίλε επισκέπτη,

Καλωσόρισες στο ιστολόγιό μου .

Είμαι ο Άρης Γαβριηλίδης γεννημένος το 1948 στον Πειραιά. Σπούδασα οικονομικά στην Νομική Αθηνών και σταδιοδρόμησα ως διευθυντικό στέλεχος σε ναυτιλιακές τράπεζες και επιχειρήσεις. Τώρα ασχολούμαι αποκλειστικά με τις δύο παλιές μου αγάπες: τη συγγραφή βιβλίων και την μικρογλυπτική (readymade, assemblance art)

Εδώ καταγράφω όσες από τις σκέψεις μου θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να δημοσιευτούν. Εκθέτω επίσης φωτογραφίες από τα τεχνουργήματά μου, παρμένες από την "γκαλερί" της προσωπικής μου ιστοσελίδας: http://www.arisgavriilidis.gr/

Διευκρίνιση: ο τίτλος του blog, Aris-tourgimata, δεν οφείλεται σε οίηση αλλά σε λογοπαίγνιο: συνδυάζει το όνομά μου (Άρης) με τα δημι-ουργήματά μου (σκέψεις και τεχνουργήματα).

Φίλε επισκέπτη, ελπίζω να βρεις το ιστολόγιό μου ενδιαφέρον. Το σχόλιά σου ευπρόσδεκτα.

Σε περιμένω και:

Στην ιστοσελίδα μου: http://arisgavriilidis.gr/
στο Facebook: Aris Gavriilidis
στο Twitter: @agavriel1

EMAIL
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

538. Κι αν είναι ο γήινος πολιτισμός ο πιο ανεπτυγμένος του σύμπαντος;


Υπάρχει εδραιωμένη η πίστη ότι οι εξωγήινοι πολιτισμοί είναι πιο ανεπτυγμένοι από τον δικό μας. Θα μπορούσε όμως να συμβαίνει και το αντίστροφο: η γήινος πολιτισμός να προηγείται όλων.  Ποιος μπορεί να το αποκλείσει αυτό;

Σε αυτή την περίπτωση, σκέπτομαι τι θα μπορούσε να συμβεί αν, στο απώτερο ή απώτατο μέλλον, ο άνθρωπος επισκεπτόταν έναν άλλο πλανήτη με υποδεέστερο πολιτισμό. Τότε, εμείς για εκείνους θα ήμασταν οι "εξωγήινοι". Τι μοίρα θα επιφύλασσε ο άνθρωπος  για αυτούς; Θα  φερόταν ως κατακτητής και δεν θα δίσταζε να τους εξανδραποδίσει για να εκμεταλλευτεί τον τόπο τους. Θυμηθείτε την μοίρα των Ινδιάνων της Αμερικής, των  Αβορίγινων της Αυστραλίας, των μαύρων της Αφρικής, των λαών των οποίων αποικιοποιήθηκε η χώρα και των κατακτημένων λαών από καταβολής κόσμου. Κι ακόμη όλων των ειδών του ζωικού και φυτικού βασιλείου της γης. Γιατί να αλλάξει ο άνθρωπος τότε;

Οπότε, ας μην αδημονούμε να υποδεχθούμε την άφιξη εξωγήινων στον πλανήτη μας. Ο Στήβεν Χόκιν μας έχει προειδοποιήσει: δεν θα είναι καθόλου φιλικοί...

(Εικονίζεται το έργο μου "ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ" από την συλλογή "Εργαλεία")

451. Εμείς κτίζουμε το Σινικό τείχος


Έργα πολιτισμού δεν είναι μόνο τα μεγάλου μεγέθους π.χ. Ακρόπολη, πυραμίδες, διάσημοι ζωγραφικοί πίνακες, μεγάλα μουσικά έργα ή λογοτεχνήματα. Είναι και τα καθημερινά, ελάχιστα κι ασήμαντα, όπως το σκάλισμα μια γκλίτσας ή η παρουσίαση ενός βιβλίου.
Η παραγωγή πολιτισμού γίνεται από όλους εμάς. Είτε ενεργητικά, ως δημιουργοί είτε παθητικά, ως θεατές, ακροατές ή αναγνώστες. Κι αυτό γιατί έργο πολιτισμού χωρίς να το κοινωνήσει έστω και ένας τρίτος δεν υπάρχει. Για παράδειγμα, η «Γκουέρνικα» του Πικάσο θα είχε μηδενική συμμετοχή στον πολιτισμό αν ο ζωγράφος, μόλις το ολοκλήρωνε, το έθαβε για πάντα σε ένα χρηματοκιβώτιο.
Παρομοιάζω το σύνολο του παραχθέντος πολιτισμού με το Σινικό τείχος. Αισθάνομαι πως ένα κόκκο χώματος έχω συνεισφέρει κι εγώ, όπως ο καθένας μας, στην κατασκευή του. 

275. Η νοημοσύνη των εξωγήινων

Φανταζόμαστε συνήθως τους εξωγήινους να έχουν αναπτύξει ένα πολιτισμό και μια τεχνολογία πολύ ανώτερη από την δική μας.

Υποθέτω ότι, εάν υπάρχουν, έτσι θα σκέπτονται κι εκείνοι για μας.

Γιατί όμως να μην είμαστε εμείς αυτοί που υπερέχουν σε τεχνολογία; Σε πολιτισμό δεν είμαι σίγουρος, κρίνοντας από τους πολέμους και την βία που κυριαρχούν στον πλανήτη μας...
                (Εικονίζεται το έργο μου "Εξωγήινος" από την συλλογή "Εργαλεία")

196. Ο πολιτισμός των...τρυπών

Είναι απίστευτα μεγάλος ο αριθμός των τρυπών που έχω ανοίξει, ως τώρα, με το ηλεκτρικό τρυπάνι, για να στερεώσω ή να κρεμάσω κάτι με ούπατ. Ράφια, βιβλιοθήκες, ηλεκτρικά και πάει λέγοντας.

Θυμάμαι παλιά, τι παιδεμός ήταν να σκάβεις με το καλέμι και το σφυρί στον τοίχο για να ενσωματώσεις ένα κομμάτι ξύλο με γύψο στο οποίο βίδωνες τις βίδες.
    
Φαίνεται πως διανύουμε το στάδιο του πολιτισμού των...τρυπών.

1. Συνεισφορά στον πολιτισμό

Έργα πολιτισμού δεν είναι μόνο τα μεγάλου μεγέθους π.χ. Ακρόπολη, πυραμίδες, διάσημοι ζωγραφικοί πίνακες, μουσικά έργα ή λογοτεχνήματα. Είναι και τα καθημερινά, ελάχιστα κι ασήμαντα, όπως το σκάλισμα μια γκλίτσας ή η παρουσίαση ενός βιβλίου.

Η παραγωγή πολιτισμού γίνεται από όλους εμάς. Είτε ενεργητικά, ως δημιουργοί είτε παθητικά, ως θεατές, ακροατές ή αναγνώστες. Κι αυτό γιατί έργο πολιτισμού χωρίς να το κοινωνήσει τουλάχιστον ένας τρίτος δεν υπάρχει. Η «Γκουέρνικα» του Πικάσο θα είχε μηδενική συμμετοχή στον πολιτισμό αν ο ζωγράφος, μόλις το ολοκλήρωνε, το έθαβε για πάντα σε ένα χρηματοκιβώτιο.

Παρομοιάζω το σύνολο του παραχθέντος πολιτισμού με το Σινικό τείχος. Αισθάνομαι πως ένα κόκκο χώματος στην κατασκευή του έχω συνεισφέρει κι εγώ, όπως ο καθένας μας.