563. Όνειρα και πραγματικότητα

Μολονότι τα όνειρά μας είναι μια ψευδαίσθηση, εμείς τα βιώνουμε σαν να ήταν πραγματικότητα (όρα εφιάλτες, ονειρώξεις, κλπ).

Έτσι όμως η πραγματική μας ζωή, αυτή που ζούμε ξύπνοι, επεκτείνεται, εισχωρώντας μέσα στον ύπνο μας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ζώντας τα ίδια χρόνια, η διάρκεια της ζωής μας επιμηκύνεται τεχνικά σε σημαντικό βαθμό.

258. Ο φαντάρος κι η πεταλούδα

Ο εφιάλτης που βλέπω κατά καιρούς στον ύπνο έχει να κάνει με την στρατιωτική μου θητεία. Υπηρέτησα δυο χρόνια ως γραφέας.  Στον ύπνο μου όμως βλέπω πως είμαι ξανά φαντάρος, για δεύτερη φορά, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη. 

Χθες βράδυ είδα τον ίδιο εφιάλτη. Ξύπνησα και σκέφθηκα με ανακούφιση τι βλακείες ονειρεύομαι. Εξεπλάγην όμως με την απόλυτη βεβαιότητά που είχα πριν ξυπνήσω, πως ήμουν και πάλι φαντάρος.  

Σκέφτηκα τότε πως πραγματικότητα είναι αυτό που πιστεύεις με όλη την δύναμη της ψυχής σου πως είναι πραγματικό. Τότε όμως υπάρχουν δύο πραγματικότητες: η πραγματική και η ονειρική. Η ονειρική είναι εξίσου ζωντανή με την πραγματική αφού φέρνει ονειρώξεις, υπνοβασία ή εφιάλτες που μπορεί να εκδηλώνονται από παραμιλητό και μουγκρητά μέχρι καρδιακή ανακοπή. 

Τώρα καταλαβαίνω το περίφημο όνειρο του Κινέζου φιλόσοφου Τσουάνγκ Τσου, (Chuang Tzu) που ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα, κι όταν ξύπνησε δεν ήξερε αν ήταν άνθρωπος που ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα ή πεταλούδα που τώρα ονειρευόταν ότι ήταν άνθρωπος.

59. Από το κακό όνειρο, στην πραγματικότητα

Μια μοναδική απόλαυση που δίνει το κρεβάτι είναι όταν ξυπνάς από ένα κακό όνειρο και μεταφέρεσαι, ακαριαία, από τον εφιαλτικό τόπο, στην ασφάλεια και την θαλπωρή του.

     

Μιλώντας για κρεβάτι, ας θυμηθούμε ότι είναι το μέρος που:

·         περνάμε το ένα τρίτο της ζωής μας, κοιμώμενοι. 

·         κάνουμε σεξ (η τάδε κάνει «καλό κρεβάτι», αλλά ποτέ ο τάδε).

·         σπέρνουμε τα παιδιά μας (συνήθως...).

·         γεννάμε τα παιδιά μας.

·         ξεκουραζόμαστε διαβάζοντας ("bed time stories") ή βλέποντας τηλεόραση.

·         ξαπλώνουμε όταν είμαστε άρρωστοι («το κρεβάτι του πόνου»).

·         πεθαίνουμε. Tο να πεθάνει κάποιος στο κρεβάτι θεωρείται τυχερός, αφού δεν πήγε από ατύχημα ή βίαιο θάνατο.  Χαριτολογώντας, ο Μαρκ Τουαίν είχε πει πως το πιο επικίνδυνο μέρος του κόσμου είναι το…κρεβάτι, αφού εκεί πεθαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι!

Κοντολογίς, το κρεβάτι είναι το πιο σημαντικό έπιπλο της ζωής μας, σπουδαιότερο κι από το τραπέζι.

5. Η χαρά του εφιάλτη

Η χαρά που αισθάνεσαι όταν ξυπνάς από ένα εφιάλτη και λες «ουφ, όνειρο ήταν!».

Και η απογοήτευση που νιώθεις όταν σου συμβαίνει κάτι πολύ δυσάρεστο και λες «δυστυχώς, δεν είναι όνειρο...»