279. Tο τριχωτό μας σώμα

Κοιτάζω στην πλαζ τα ημίγυμνα σώματα που καλύπτονται από τρίχες. Στο πρόσωπο, στο στήθος στα πόδια, στην κοιλιά, παντού. Χονδρές τρίχες οι άνδρες, χνούδι οι γυναίκες και τα παιδιά.
     
Σκέφτομαι πως κάποιες χιλιάδες χρόνια αργότερα, οι απόγονοί μας πιθανόν να είναι άτριχοι. Το δικό μας τριχωτό σώμα θα τους φαίνεται αποτρόπαιο. Τόσο αποτρόπαιο όσο σήμερα φαίνεται σ' εμάς το τριχωτό, σαν χιμπατζή, σώμα των μακρινών προγόνων μας. 
    
Ίσως αυτό να εξηγεί το σύγχρονο φαινόμενο, οι γυναίκες να κάνουν αποτρίχωση στα πόδια και στο πρόσωπο και άνδρες στο στήθος και σε άλλα σημεία του σώματος, αντικαθιστώντας τις τρίχες με τατουάζ.  

267. Εγκώμιον δέρματος

Όταν αναφερόμαστε στα όργανα του σώματος συνήθως εννοούμε τους πνεύμονες,  το στομάχι, το συκώτι κτλ με τα οποία δεν έχουμε οπτική επαφή (εκτός κι αν είμαστε χειρουργοί ή ανατόμοι). Ξεχνάμε το μεγαλύτερο όργανο  που το βλέπουμε καθημερινά και ολοκάθαρα: το δέρμα μας.

   Το δέρμα είναι κατ' αρχήν ο σωματοφύλακάς μας (στη κυριολεξία) αφού εμποδίζει την είσοδο μικροβίων στον οργανισμό. Μας ειδοποιεί αμέσως, μέσω του πόνου, αν κάτι μπήκε μέσα του χτυπώντας συνεγερμό για την παραμικρή ακίδα.

   Φιλοξενεί την αίσθηση της αφής. Tο άγγιγμα με άλλο δέρμα (φιλί, χάδι) χαρίζει τρυφερότητα και ηδονή, που εξασφαλίζει την διαιώνιση του είδους μας.

   Αν τραυματισθεί, κανένα πρόβλημα: επουλώνει μόνο του τις πληγές του.  Αν χρειασθεί, (τραύμα ή εγχείριση), ράβεται και συγκολλείται.
   
   Η ελαστικότητά του επιτρέπει μεγάλη διαστολή και συστολή (εγκυμοσύνη, πάχος, πρήξιμο).
     
   Το σώμα μας αναπνέει όχι μόνο από τους πνεύμονες αλλά και από τους πόρους του δέρματος.
   
   Οι τρίχες του μας κρατάν ζεστούς στο κρύο. Στη ζέστη μας δροσίζει με την εφίδρωση.
   
   Το πάχος του αυξάνεται με την ηλικία και ποικίλει σε διάφορα σημεία του σώματος, ανάλογα με τις ανάγκες: παχύ στο πέλμα, παχύτερο και σκληρό στα νύχια (κι αυτά μέρος του δέρματος), λεπτό στο λαιμό. Έτσι μας προστατεύει καλλίτερα.

   Όταν ζοριστεί κάπου, βγάζει κάλους για να προστατευτεί. Ανανεώνεται αυτομάτως με συνεχή απολέπιση.
    
   Η ποικιλία στο χρώμα του, άσπρο, μαύρο, κίτρινο, δημιουργεί προβλήματα (φυλετικές διακρίσεις), για τα οποία όμως φταίμε εμείς, όχι αυτό.
   
   Έχει τις δικές του ασθένειες και τον δικό του κλάδο ιατρικής, την δερματολογία.
      
   Από αρχαιοτάτων χρόνων το διακοσμούμε με τατουάζ, βαφές, χρυσαφικά και υφάσματα και το αρωματίζουμε με κολόνιες και μυρωδικά.
    
   Δίνει ψωμί σε στρατιές επαγγελματιών: αισθητικούς, μακιγιέρ, μανικιουρίστες, πλαστικούς χειρουργούς, κομμωτές, δερματολόγους, κεντητές τατουάζ, κατασκευαστές και πωλητές καλυντικών, ξυριστικών μηχανών, τσατσαρών, νυχοκοπτών, κλπ. 
    
Το δέρμα μας είναι αυτό που βλέπουν οι άλλοι αλλά κι εμείς, στον καθρέφτη. Το δέρμα μας είναι εμείς.

255. To δανεικό μας σώμα

Συλλαμβανόμαστε με γενετικό υλικό που δανειζόμαστε από το σώμα των γονιών μας.

Γεννιόμαστε έχοντας δανεισθεί από το σώμα της μητέρας μας την ύλη που αποτελεί το δικό μας σώμα.

Μεγαλώνουμε καταναλώνοντας τροφή και αέρα που δανειζόμαστε από την φύση.

Όταν πεθαίνουμε, εξοφλούμε το δάνειο, επιστρέφοντας στην φύση την ύλη που της δανειστήκαμε. Το δάνειο αυτό εκταμιεύθηκε σταδιακά, καθ' όλη την διάρκεια της ζωής μας, αλλά  εξοφλείται με εφάπαξ καταβολή.

             (Εικονίζεται το έργο μου "Αδάμ και Εύα" από την σειρά "Μπουκάλια")

177. Το προτζέκτορ του μυαλού μου

     Κουβαλώ μέσα μου τους (πεθαμένους και ζωντανούς), συγγενείς, γνωστούς και φίλους, όπως κι όλη την προηγούμενη ζωή μου.     

     Με  αστραπιαία αντι-ζουμ, βγαίνουν από τις κρυψώνες του εγκεφάλου μου και με επισκέπτονται. Συχνά ή σπάνια, συνειδητά ή ασυνείδητα, εκούσια ή ακούσια,  φλαπ, τινάζονται από τον ύπνο τους και προβάλλονται στην οθόνη του μυαλού μου πρόσωπα, γεγονότα, αναμνήσεις, παραστάσεις, σκέψεις. Μέχρις ότου κάποιος εξωτερικός ή εσωτερικός παράγοντας (η αγχίνους σκέψη) τους ξαναστέλνει στο ασυνείδητο, προβάλλονταν τώρα νέο υλικό. Αέναη κίνηση.

     Χημικές διεργασίες και ηλεκτρικές κενώσεις σε ένα διαρκές πάρτι μέσα στον εγκέφαλό μου.

168. To χέρι-πολυεργαλείο

Έχετε δει τα διαφημιζόμενα πολυεργαλεία; Κανένα δεν συγκρίνεται με το ανθρώπινο χέρι. Ας δούμε τις λειτουργίες του:

Σφυρί: κτυπάμε κάτι με την γροθιά.

Τανάλια: βγάζουμε ένα μια πρόκα χαλαρά καρφωμένη.

Τσιμπιδάκι: με τα δύο νύχια βγάζουμε μια ακίδα από το δέρμα.

Σφιγκτήρας: με τα δάχτυλα ή τα χέρια πιέχουμε  κάτι γαι να κολλήσει.

Πρέσα: σπάμε κάτι σκληρό.

Γκαζοντανάλια: ανοίγουμε το καπάκι του βάζου ή ξεσφίγγουμε βίδα.

Κατσαβίδι: με το νύχι βιδώνουμε μικρή βίδα.

Τσατσάρα: χτενίζουμε πρόχειρα ή ξεμπλέκουμε τα μαλλιά.

Σουβλί: με τον δείχτη ανοίγουμε τρύπα στο χώμα (για να φυτέψουμε), στο ζυμάρι, ή για να βγάλουμε το μάτι (!) κάποιου.

Μαχαίρι: με την κόψη της παλάμης κόβουμε κάτι μαλακό (ζυμάρι).

Ποτήρι: πίνουμε νερό με την χούφτα από την πηγή.

Κουτάλι: με τον αντίχειρα τρώνε οι Ινδοί το ρύζι από τη χούφτα τους.

Σουρωτήρι-κόσκινο: αφήνουμε το υγρό να κυλήσει ανάμεσα στα δάχτυλα για να  κρατήσουμε τα στερεά που περιέχει.

Kρουστό μουσικό όργανο: χτυπάμε παλαμάκια ή κάνουμε στράκες.

Ωτασπίδες: βουλώνουμε τα αφτιά για να αποφύγουμε ενοχλητικό θόρυβο.

Όπλο: στις πολεμικές τέχνες, η γροθιά και η τεντωμένη παλάμη εξουδετερώνουν ή φονεύουν τον αντίπαλο.

Γραφίδα: με τον δείχτη γράφουμε στην άμμο, ή στο θαμπωμένο τζάμι.

Βούρτσα: με την ανάποδη των δάχτυλων ξεσκονίζουμε κάτι.

Καταπέλτης: τινάζουμε ένα ζουζούνι από τα ρούχα ή εκτοξεύουμε πέτρα.

Κλουβί: μεταφέρουμε ένα πουλάκι κλεισμένο απαλά στις χούφτες μας.

Σφυρίχτρα: σφυρίζουμε με τα δάχτυλα.

Σκουπάκι-φαρασάκι: σκουπίζουμε τα ψίχουλα από το τραπέζι.

Τάπα: με το δάχτυλο βουλώνουμε προσωρινά κάποια τρύπα σε σκεύος με ρευστό περιεχόμενο.

Μέγγενη: κρατάμε κάτι σταθερά με το ένα χέρι ώστε με το άλλο να το επεξεργαστούμε (με μαχαίρι, πριόνι, λίμα, κλπ).

Μίξερ: ζυμώνουμε.

Ξύστρα: με τα νύχια καθαρίζουμε κάτι κολλημένο στο τζάμι, ή ξυνόμαστε.

Ψαλίδι: σχίζουμε χαρτιά, κλπ.

Βεντάλια: κάνουμε αέρα με το χέρι στο πρόσωπο.

Το χέρι είναι το απόλυτο πολυεργαλείο που  να ενσωματώνει «28 σε 1» χρήσεις.

Όμως και άλλα μέρη του σώματο παίζουν ρόλο εργαλείων:

Στόμα-αντλία: φουσκώνουμε μπαλόνι ή ρουφάμε σούπα.

Γόνατο-αμόνι: πάνω του ο παλιός τσαγκάρης κάρφωνε το παπούτσι.

Δόντια-ψαλίδι: Πρόχειρη λύση όταν προσπαθείς να απεγκλωβίσεις προϊόν από την πλαστική συσκευασία, ή όταν ο ράφτης κόβει την κλωστή.

Προφανώς ο άνθρωπος σχεδίασε τα διάφορα εργαλεία αντιγράφοντας τις λειτουργίες των χεριών ή άλλων μερών του σώματός του.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις πρώτες μονάδες μέτρησης μήκους που επινόησε και χρησιμοποιεί ως τώρα: πόδι (=12 ίντσες), πήχης (Αγγλικός, Γαλλικός, αρχαίος Ελληνικός, Ρωμαϊκός), δάχτυλο, πιθαμή, βήμα, κεφάλι ("ο ήλιος σηκώθηκε ένα κεφάλι"), μπόι ("λαμπάδα στο μπόι του"), άνοιγμα χεριών ("τον κορμό του δέντρου αγκαλιάζουν πέντε άνδρες").

Το εικονιζόμενο έργο ΕΡΙΔΑ παρουσιάζεται αναλυτικά στην Σύνδεση: 
http://aris-tourgimata.blogspot.com/2011/03/blog-post_22.html 

165. To άθλιο, κατά χριστιανισμό, σώμα

Το ανθρώπινο σώμα, ενώ εξυμνείται ως "οίκος του Θεού", συχνά περιφρονείται στα χριστιανικά κείμενα, αναφερόμενο ως «άθλιο», ως ταπεινό «σαρκίο», πουτου αξίζει ο βασανισμός, η στέρηση και η κακοποίηση. 

Αντίθετα, στην αρχαία Ελλάδα, είχε θεοποιηθεί, με την θεά Αφροδίτη, και όχι μόνο.

Η πρώτη θεώρηση είναι εναντίον της βιολογίας και του φυσιολογικού ενώ η δεύτερη ταυτίζεται πλήρως μαζί τους. Διαστροφή;

71. Ο τενόρος και η φακίρης

Είναι φαίνεται στην φύση μας πασχίζουμε συνεχώς να τεντώσουμε  στο έπακρο τα όρια του ανθρώπινου σώματος:

Ο αθλητής προσπαθεί να πηδήσει ψηλότερα, να τρέξει ή να κολυμπήσει ταχύτερα, να σαλτάρει,  να σηκώσει περισσότερο βάρος.

Ο χορευτής να νικήσει την βαρύτητα.

Ο ακροβάτης περπατά σε τεντωμένο σκοινί, κάνει επικίνδυνα σάλτα κι έχει «λαστιχοποιήσει»  το σώμα του, στον ύψιστο βαθμό.

Ο τενόρος και η σοπράνο υπερβαίνει την ανθρώπινη φωνητική κλίμακα προς τα επάνω. Ο μπάσος κι ο βαρύτονος προς τα κάτω.

Ο body builder φουσκώνει κάθε ποντίκι του σώματός του, μεταμορφωνόμενος τελικά σε τέρας.

Ο αθλητής του σούμο γίνεται ένα βουνό από σάρκες, για να ρίχνει  τον αντίπαλο με το βάρος του. Αντίθετα, το μανεκέν έχει εξωπραγματικά χαμηλό  βάρος.

Ο δύτης κρατά την ανάσα του για πολλή ώρα.

Ο ασκητής και ο φακίρης τρέφονται ελάχιστα. Κάποιος Ινδός ισχυρίζεται ότι τα τελευταία χρόνια ούτε τρώει ούτε πίνει τίποτε! Άλλος μακραίνει υπερβολικά τα μαλλιά, το μουστάκι ή τα νύχια του.

Στην Αφρική μακραίνουν τους γυναικείους λαιμούς με μεταλλικούς κρίκους ή ξεχειλώνουν τα χείλη κρεμώντας βαρίδια. 

Κάποιοι αιωρούνται με καρφωμένους γάντζους στο δέρμα της πλάτης, άλλοι γεμίζουν με τατουάζ κάθε πόντο του δέρματος κι άλλοι τρυπούν τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματος.

Ο άνθρωπος έχει σκαρφιστεί πολλούς ακόμη τρόπους για να «βασανίζει» το σώμα του, να το φτάνει στα άκρα. Ανόητη ματαιοδοξία.

63. H χωρίστρα του Μεγαλέξαντρου

Η ευρύτητα του μετώπου κομψής βουλευτίνας υπερτονίζεται από το χτένισμα των μακριών, ξανθών μαλλιών της «όλα προς τα πίσω». Κι όμως, δυο φράντζες θα μίκραιναν το μέτωπο και θα του έδιναν χάρη.  

Η ίδια και οι σύμβουλοί της το ξέρουν αυτό. Όμως, θυσιάζουν την κομψότητα στην πολιτική σκοπιμότητα. Εξηγούμαι:

Το χτένισμα προς τα πίσω, και στα δύο φύλα, δίνει την εντύπωση δυναμικού χαρακτήρα. Ίσως παραπέμπει συνειρμικά στην χαίτη του λιονταριού. Φανταστείτε, ας πούμε, τον Μεγαλέξανδρο με χωρίστρα.  Θα φαινόταν γελοίος.

Η χωρίστρα προσδίδει ευγένεια, χάρη αλλά όχι δυναμισμό. Ο Κάρολος της Αγγλίας αλλά και ο παρ’ ημίν τέως, δείχνουν την αριστοκρατική τους καταγωγή με την χωρίστρα τους.

Μια χωρίστρα με τα μαλλιά λοξώς κάτω και πίσω συνδυάζουν και τα δύο. Παράδειγμα, οι παλιοί αστέρες του Χόλιγουντ  Κλαρκ Γκέιμπλ και Κάρι Γκραντ.

Στην εποχή μας κυριαρχεί το ανδρικό ξυρισμένο κεφάλι με άλλη σκοπιμότητα: δίνει την ψευδαίσθηση στον κάτοχο του κεφαλιού ότι έτσι εξαφανίζει την φαλάκρα του.  Θυμηθείτε, μόλις ανακαλυφθεί το φάρμακο της φαλάκρας, όλοι οι άνδρες θα γίνουν «καρηκομόωντες Αχαιοί»…



44. Μαλλιά-φολίδες

Θαυμάζουμε τα ωραία ξανθά (ή μελαχρινά ή καστανά) μακριά (ή κοντά) γυναικεία (ή αντρικά) μαλλιά. Πράγματι στολίζουν ένα ωραίο κεφάλι.

Αν όμως, αντί για τρίχες, το ανθρώπινο είδος είχε λέπια ή φολίδες στο κεφάλι ή ήταν από την φύση του εντελώς φαλακρό, τα πρότυπα της ομορφιάς θα είχανε προσαρμοστεί σε εκείνη την κατάσταση.

Τότε, όπως σε εμάς ένα κεφάλι με λέπια φαίνεται τερατώδες, έτσι και ένα κεφάλι με τρίχες θα φαινόταν εξίσου τερατώδες σε εκείνους τους ανθρώπους. 

Ό,τι ισχύει όμως για τα μαλλιά θα μπορούσε να ισχύσει και για καθένα από τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου σώματος.

Επομένως τα κριτήρια του κάλλους δεν είναι αντικειμενικά αλλά προσαρμοζόμενα στις εκάστοτε συνθήκες.

39. Αμοιβαία έλξη αντίθετου φύλου

Ενδόμυχα και υποσυνείδητα, η πρώτη αντίδραση σε συνάντηση ανάμεσα σε οποιαδήποτε δύο άτομα αντίθετου φύλου είναι η νοητική διερεύνηση κατά πόσο θα μπορούσαν γίνουν ερωτικοί σύντροφοι. 

Μέσα από αυτή την αυτόματη και αστραπιαία διεργασία ο άλλος περνιέται μέσα από μια σειρά κριτηρίων: επίπεδο ομορφιάς ή ασχήμιας, ηλικία, διαθεσιμότητα, ανταπόκριση, ηθικοί ή κοινωνικοί φραγμοί, εχεμύθεια, διαθεσιμότητα χώρου και χρόνου, αναστολές, φόβοι κλπ.

Μετά από αυτά τα πρώτα κρίσιμα δευτερόλεπτα, ο ένας καταγράφεται στον νου του άλλου εντασσόμενος σε μια από τις κατηγορίες: «όχι», «ναι», «ίσως», «υπό συνθήκες» κλπ. Φυσικά, στην συντριπτική τους πλειοψηφία,  το αποτέλεσμα αυτής της διεργασίας είναι αρνητικό. Σχηματικά, μοιάζει με τα εκατομμύρια των σπερματοζωαρίων που πολιορκούν το ωάριο άλλα ένα μόνο είναι ο νικητής.

Η ρίζα αυτής της διεργασίας είναι η ισχυρή επιθυμία της ζωής να διαιωνίσει το είδος. Αποτέλεσμα είναι όλες οι ερωτικές συνευρέσεις,  από καταβολής κόσμου, με φυσική συνέπεια την ύπαρξη της ανθρωπότητας.

17. Υδάτινος άνθρωπος

Από τα πρώτα πράγματα που μάθαμε στο σχολείο ήταν πως το ανθρώπινο σώμα αποτελείται, σε μεγάλο ποσοστό, από νερό.

Αυτό με κάνει να το φανταστώ σαν ένα μπαλόνι (από εκείνα που παίρνουν διάφορα σχήματα) μόνο που αντί αέρα περιέχει νερό.

Μια ερωτική σκηνή μπορώ να την φανταστώ σαν δύο υδάτινους ασκούς, σμιλευμένους σε ωραίο σχήμα, με ελκυστικά χρώματα και υφή, που κάνουν έρωτα.

Κι ένα νεανικό σώμα μπορώ να το προβάλω στο μέλλον, στη φθορά και στην ανυπαρξία, αφυδατωμένο και εξατμισμένο.